یه روبان بنفش از قفسه ی کتابام برمی دارم   می رم جلوی اینه و باهاش موهام رو می بندم   اره خیلی بلند شدن    صورتم هنوز اشک الوده   یاد روزی می افتم که زده بود به سرم و می خواستم برم موهام رو از ته بزنم

 شاید همه سرزنشم می کردن   مسخرم می کردن   ولی لااقل مثل الان خودم رو سرزنش نمی کردم

اره دلم میخواست موهام رو مثل دلا می زدم اما نه برای اینکه بفروشمش و با پولش برای تو چیزی می خریدم      بلکه برای اینکه می دادمشون تا یه کلاه گیس قشنگ برای تو نازنینم درست می کردم  

چه فرقی می کرد من با مو یا بدون مو  ولی مهم تو بودی

من یه دخترم و خوب می دونم که نداشتن مو برای یه دختر چه زجریه اونم اگه ریختن کم کم موهاش رو ببینه   همینطور ابروهاش...

دارم دیوونه می شم که چرا اینکار رو نکردم   ارزشش رو داشت فقط برای یه لبخند بیشتر تو

هنوز تو بهتم(ساعت سه و خورده ای)این ساعت هرگز از یادم نمیره

تلفن زنگ زد   زنگ زد   زنگ زد و الهام خبر شفای تورو بهم داد عزیزم

الهه زود بود  به خدا زود بود  هر چند می دونم راحت شدی   بعد از شش_هفت سال دیگه نیازی به اون عصاهای کاذب نداری  می دونم که داری تو بهشت می دویی  دوییدن نه...داری پرواز می کنی

می ترسم وقتی برم جلوی مامانت چه حالی بهش دست می ده وقتی که دوستای هم سن و سال دخترش رو ببینه و یاد گل پرپرشده ی خودش بیفته

ولی نه...الهام می گفت مامانت خیلی ارومه    به جای اینکه ما بهش تسلی بدیم و ارومش کنیم  اون ما رو اروم می کنه

من تازه امروز فهمیدم که تو نیستی در حالی که تو صبح روز شنبه رفتی

بدقولیم رو ببخش عزیزم   ببخش              ببخش که بهت قول دادم خیلی زود میایم خونتون و شادت می کنیم   می زنیم   می رقصیم....

و تو چقدر خوشحال شد   انگار که داشتی بال در می اوردی

خیالم برای تو راحته   خیلی راحت   تو داری پرواز می کنی   ولی من با این احساس گناه و شرم چه کنم

خواب چند روز پیشم تعبیر شد     تو اون دور نشسته بودی و چیزی می نوشتی ولی غمگین بودی     همه ی اشناها بودن ولی من فقط صداشون رو می شنیدم و هیچ تصویری ازشون نمی دیدم  تنها صورتی که برام معلوم بود  صورت غمگین تو بود  ولی تو حرف نمی زدی و فقط می نوشتی      صداها می گفتن تو شفا گرفتی ولی به خاطر قیافت که همینجوری مونده ناراحتی    نمی دونم چند ساعت ولی به مدت خیلی طولانی   شاید یه شب تا صبح کامل  از همون دور بدون مزاحمتی برات نگات کردم

ترسیدم بهت زنگ بزنم و از حولیم بفهمی زیادی نگرانم واسه همینم برای الهام تعریفش کردم و گفتم که بهت چیزی نگه  

 الهه ی نازنینم تموم شد         دیگه درد و رنجی در کار نیست

حالا اروم بخواب عزیزم  اروم بخواب     

برات قران رو باز کردم   سوره ی قیامت اومد

(("سوگند به روز قیامت و سوگند به روزی که همدیگه رو باز می بینیم"))

دلم برات خیلی تنگ می شه                          دوست دارم الهه خیلی زیاد

پایین نوشت:

ببخشید بعد از یه پست شاد  اینو نوشتم  باید درد و دلم رو در میون میذاشتم نه با یه نفر  با همتون   با همتون